Η Ζωή είναι άσπρο και μαύρο...
...το θέμα είναι να μπορείς να διακρίνεις τα χρώματα και να τα ερμηνεύεις σωστά... Αυτό προσπαθώ να κάνω και εγώ από εδώ, μέσα από συλλογισμούς και εσωτερική αναζήτηση να μάθω να διακρίνω τα χρώματα της ζωής.

Μια από τις αγαπημένες μου ασχολίες, όταν έχω ελεύθερο χρόνο είναι να "μαζεύω" διάφορες φωτογραφίες-εικόνες από το web. Εδώ λοιπόν είναι μερικές από τις αγαπημένες μου...Απολαύστε τις μαζί μου.
Για τον ΠΟΛΕΜΙΣΤΗ ΤΟΥ ΦΩΤΟΣ δεν υπάρχει ακατόρθωτη αγάπη.
Αυτός δεν αφήνει τη σιωπή, την αδιαφορία ή την άρνηση να τον τρομάξουν. Ξέρει πως πίσω από την παγωμένη μάσκα που χρησιμοποιούν οι άνθρωποι υπάρχει μια καρδιά από φωτιά.
Γι αυτό ο Πολεμιστής ριψοκινδυνεύει περισσότερο από τους άλλους. Αναζητά αδιάκοπα την αγάπη κάποιου, ακόμα κι αν αυτό σημαίνει να ακούει συχνά τη λέξη "όχι", να επιστρέφει στο σπίτι ηττημένος, να νιώθει πως έχουν απορρίψει το κορμί και την ψυχή του.
Ένας Πολεμιστής δεν επιτρέπει στον εαυτό του να τρομάξει όταν ακολουθεί αυτό που έχει ανάγκη. Χωρίς αγάπη, αυτός δεν είναι τίποτα.
Έτσι είναι...Γιατί αυτός που πραγματικά αγαπάει κάποιον ΔΕ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΜΑΚΡΙΑ ΤΟΥ! Δεν αισθάνεται ολόκληρος και πάντα νιώθει ότι κάτι του λείπει! Δεν υπάρχει ΠΡΕΠΕΙ και ΔΕΝ ΠΡΕΠΕΙ. Απλά δε μπορείς να κρατηθείς, δε μπορείς να σταματήσεις τον εαυτό σου γιατί ο πόνος είναι τόσο δυνατός όταν το κάνεις που δεν τον αντέχεις! Τρελαίνεσαι γιατί ονειρεύεσαι στιγμές που δε θα ζήσεις ποτέ και βυθίζεσαι στην απελπισία των συναισθημάτων σου και δε μπορείς να ξεφύγεις. Δε σε ευχαριστεί τίποτα και κανείς. Όλα σου φαίνονται χλιαρά χωρίς νόημα και αξία. Περπατάς στο δρόμο και οι αισθήσεις σου είναι τεντωμένες μήπως και εντοπίσεις τον άνθρωπο που θα κάνει τη καρδιά σου στιγμιαία να σταματήσει και μετά να συνεχίσει να πηδά μέσα στο στήθος σου σαν παλαβή. Λαχταράς να ζήσεις έστω μερικές στιγμές ακόμα δίπλα του. Προσπαθείς μάταια να βρεις στα μάτια των άλλων ανθρώπων αυτό που είχες ξεχωρίσει σε κείνον.
Έτσι είναι...Γιατί αυτός που πραγματικά αγαπάει κάποιον δε του δίνει τελεσίγραφα! Και δεν αφήνει και τον άλλο να του δώσει. Πολεμάει για να κρατήσει την αγάπη του. Αν βέβαια πραγματικά τον αγαπάει...Γιατί για μένα έτσι είναι η αγάπη...Αλλιώς δεν αγαπάς...Κοροϊδεύεις τον άλλο και περισσότερο τον εαυτό σου...
[...]
Είναι νωρίς ακόμη μές στόν κόσμο αυτόν,μ'ακούς
Δέν έχουν εξημερωθεί τά τέρατα, μ'ακούς
Τό χαμένο μου τό αίμα καί τό μυτερό,μ'ακούς
Μαχαίρι
Σάν κριάρι πού τρέχει μές στούς ουρανούς
Καί τών άστρων τούς κλώνους τσακίζει,μ'ακούς
Είμ'εγώ,μ'ακούς
Σ'αγαπώ,μ'ακούς
Σέ κρατώ καί σέ πάω καί σού φορώ
Τό λευκό νυφικό τής Οφηλίας,μ'ακούς
Πού μ'αφήνεις,πού πάς καί ποιός,μ'ακούς
Σού κρατεί τό χέρι πάνω απ'τούς κατακλυσμούς
Στά νερά ένα ένα , μ'ακούς
Τά πικρά μου βότσαλα μετρώ,μ'ακούς
Κι είναι ο χρόνος μιά μεγάλη εκκλησία,μ'ακούς
Όπου κάποτε οί φιγούρες
Τών Αγίων
Βγάζουν δάκρυ αληθινό,μ'ακούς
Οί καμπάνες ανοίγουν αψηλά,μ'ακούς
Ένα πέρασμα βαθύ νά περάσω
Περιμένουν οί άγγελοι μέ κεριά καί νεκρώσιμους ψαλμούς
Πουθενά δέν πάω ,μ'ακους
Ή κανείς ή κι οί δύο μαζί,μ'ακούς
Τό λουλούδι αυτό τής καταιγίδας καί μ'ακούς
Τής αγάπης
Μιά γιά πάντα τό κόψαμε
Καί δέν γίνεται ν'ανθίσει αλλιώς,μ'ακούς
Σ'άλλη γή,σ'άλλο αστέρι,μ'ακούς
Δέν υπάρχει τό χώμα , δέν υπάρχει ο αέρας
Πού αγγίξαμε,ο ίδιος,μ'ακούς
Καί κανείς κηπουρός δέν ευτύχησε σ'άλλους καιρούς
Από τόσον χειμώνα κι από τόσους βοριάδες,μ'ακούς
Νά τινάξει λουλούδι,μόνο εμείς,μ'ακούς
Μές στή μέση τής θάλασσας
Από τό μόνο θέλημα τής αγάπης,μ'ακούς
Ανεβάσαμε ολόκληρο νησί,μ'ακούς
Μέ σπηλιές καί μέ κάβους κι ανθισμένους γκρεμούς
Άκου,άκου
Ποιός μιλεί στά νερά καί ποιός κλαίει -- ακούς;
Είμ'εγώ πού φωνάζω κι είμ'εγώ πού κλαίω,μ'ακούς
Σ'αγαπώ,σ'αγαπώ,μ'ακούς.
Για να σε εκδικηθώ
πετάω ενθύμια και δώρα
κι εσύ όπως και εγώ
θρύψαλα και σκουπίδια τώρα
τις ζωγραφιές σου σκίζω
τα πόστερ που αγαπούσες
και βάφω τις κουρτίνες
στο χρώμα που μισούσες
Τελικά ποτέ δε μπορεί να τα έχεις όλα...Δε πιστεύω τίποτα και κανένα πάνω σε αυτό το θέμα! Όλα είναι σενάρια ταινιών ή από αυτές τις ηλίθιες "ιστορίες αισιοδοξίας" που διατηρούνται στο χρόνο για να μη βρίσκουμε δεκάδες ανθρώπους κρεμασμένους από το πολυέλαιο του σπιτιού τους! Δε μπορείς να είσαι καλά στη δουλειά σου και στα αισθηματικά σου και το αντίθετο σε όλες τις δυνατές παραλλαγές!! Πρέπει να το πάρουμε χαμπάρι και να ξεκολλήσουμε! Μπορεί το τελευταίο καιρό να είχα απομακρύνει όλες τις αυστηρές και απόλυτες απαισιόδοξες απόψεις μου για τη ζωή αλλά καλά να πάθω γιατί έφαγα χαστούκια και επιτέλους επανήλθα δριμύτερη! Όπως φαίνεται, η τύχη των ανθρώπων δεν αλλάζει όσο και να προσπαθείς! Γεννήθηκες άτυχος και άτυχος θα πεθάνεις! Γεννήθηκες για να πολεμάς και θα πεθάνεις στις επάλξεις! Δε πρόκειται η ρουφιάνα η τύχη να σε αφήσει να ησυχάσεις και να πεις ότι κάτι, επιτέλους, πάει καλά!
Βέβαια εγώ αυτό θα έπρεπε να το ξέρω γιατί έχω καεί και ξανακαεί και ξανακαεί!!! Πώς ήταν δυνατό να αλλαξοπιστήσω! Ίσως να ήθελα να προκαλέσω τη τύχη μου και να τη πάω στα άκρα αλλά δε μου είπε κανείς ότι όταν την τεντώνεις πολύ μόλις την αφήσεις γυρνάει πίσω και σε σκοτώνει!! Ναι...δε το ξέρατε?? Ε λοιπόν μη κάνετε το κόπο να το δοκιμάσετε! Πονάει στο τέλος!!
Οπότε πάμε μια επανάληψη: " Όταν θέλεις κάτι πολύ δε γίνεται ΠΟΤΕ", " Ότι δε σε σκοτώνει σε κάνει να θες να πεθάνεις" και " Όταν φωνάζεις στο σύμπαν αυτό που θέλεις δυνατά αυτό γυρνάει και σου ρίχνει ένα φάσκελο ΝΑ, με το συμπάθιο" !!
Πέρα από αυτά, λοιπόν, τα φιλοσοφικά και τις κοσμοθεωρίες, έχω αρχίσει μαθήματα στη σχολή στο φούλ με εργαστήρια και θεωρία! Άρχισε δηλαδή το πρωινό ξύπνημα στις 7 και το στριμωξίδι στο μετρό μέχρι το Μοναστηράκι και όχι δε μου έχει επιτεθεί ακόμα κανένα πρεζάκι!! Το άσπρο της ιατρικής ποδιάς δε μου πάει καθόλου και με κάνει πιο χλωμή απ' ότι είμαι και η τσάντα μου είναι ασήκωτη!! Ααα σήμερα βρήκα και καφετέρια με 1ευρώ το φραπέ στο χέρι, μια χαρά!
Είμαι, λοιπόν, σε περίοδο αναπροσαρμογής στη ζωή μου σκεπτόμενη πως δεν έχω από κάπου να κρατηθώ και τίποτα να περιμένω να γιατρέψει τη καρδιά μου...Τίποτα να απαλύνει το πόνο που της προκάλεσα! Έχω βρει αυτόν που έχει το φάρμακο αλλά έχει το μαγαζί του κλειστό, ξέρω το φάρμακο αλλά δε μπορώ να το πάρω και ο φαρμακοποιός ξέρει τι χρειάζομαι αλλά αρνείται να διαβάσει τη συνταγή και να ανεβάσει τα ρολά για να μου το δώσει αν και προσφέρθηκα να τον βοηθήσω να τα ανεβάσουμε μαζί. Και δε νομίζω να με αφήσει ποτέ...Μια φορά ακόμα έχω ξανανιώσει αυτό το πόνο και για να πω την αλήθεια δε πίστευα ότι θα τον ξανανιώσω σε αυτή την ένταση. Έτσι λοιπόν πρέπει να αρχίσω να γλύφω τη πληγή για να σταματήσει να αιμορραγεί και να κρατήσω κλειστά τα μάτια μήπως και σταματήσουν να τρέχουν...Γιατί δεν υπάρχει χειρότερο πράγμα από το να ξέρεις που είναι το φάρμακο που θα σε κάνει να απαλλαγείς από τον πόνο και να μη μπορείς να το πάρεις...
Αυτάαααα!!! Είμαι η νέα απαισιόδοξη Γεωργία και μόλις τελείωσα!!!
Εσύ μου έμαθες αυτό το τραγούδι, θυμάσαι? Και τώρα συνειδητοποιώ πως αυτό το στίχος είναι σαν να τον έχει γράψει η ψυχή μου! Είναι όλα όσα αισθάνεται αυτή τη στιγμή η ψυχή μου. Είναι το τραγούδι μας...θυμάσαι? Είναι το adagio που μας ενώνει...
I don't know where to find you
I don't know how to reach you
I hear your voice in the wind
I feel you under my skin
Within my heart and my soul
I wait for you
All of these nights without you
All of my dreams surround you
I see and I touch your face
I fall into your embrace
When the time is right I know
You'll be in my arms
I close my eyes and I find a way
No need for me to pray
I've walked so far
I've fought so hard
Nothing more to explain
I know all that remains
Is a piano that plays
If you know where to find me
If you know how to reach me
Before this light fades away
Before I run out of faith
Be the only man to say
That you'll hear my heart
That you'll give your life
Forever you'll stay
Don't let this light fade away
Don't let me run out of faith
Be the only man to say
That you believe, make me believe
You won't let go
Sweet Julliet - Γεωργία
Αθήνα
Το προφίλ μου
Ένα κορίτσι με έντονες ανησυχίες και προβληματισμούς, που προσπαθεί να καταλάβει τον εαυτό του και τους γύρω του καθώς και τα αναπάντεχα της ζωής...


ΚΑΠΝΙΣΜΑ και ΕΠΙΠΤΩΣΕΙΣ *Νέες Έρευνες
$-miley: bravo sthn mama s ego kai oi goneis m pali kala dn kapnizoume...
"Χωρίς αγάπη, αυτός δεν είναι τίποτα..."
Κώστας : Κάποτε ήμουν τέτοιος πολεμιστής.
"Χωρίς αγάπη, αυτός δεν είναι τίποτα..."
Rose yellow: Πολλά πολλά πολλά πολλά σματςςςςςςςςςςςςςςςςςςςςςςςςςςςςςςςς
Σοφά Λόγια!!
kostas: o xronos einai xrima ara ginaikes sto tetragwno=xronos * xrima i...
Πώς σε λένε στα...Κινέζικα??
ελινα: το ονομα μου στα κινεζικα ποιο ειναι
Πώς σε λένε στα...Κινέζικα??
xristina: oraio
ΚΑΠΝΙΣΜΑ και ΕΠΙΠΤΩΣΕΙΣ *Νέες Έρευνες
kelly: sumfwnw apoluta me olus sas kai egw kapote to misusa to kapnisma...
Demi Lovato - Don't Forget
Julliet * Γεωργία: Σε ευχαριστώ πολύ Δημήτρη! Καλή Χρονιά και σε σένα με υγεία...
Demi Lovato - Don't Forget
ΔΗΜΗΤΡΗΣ Θανασάς: Γεωργία, καλή χρονιά εύχομαι. Καλή δύναμη σε ό,τι κάνεις.
Απαισιοδοξία
flora: sigoura kaneis den mporei na katalabei auto pou niw8eis giati...